TAART EN CHAMPAGNE!

 

Vanaf vandaag mogen Minke en ik ons Participatief Actie Onderzoekers noemen!

 

Minke en ik hebben elkaar leren kennen toen wij beiden werkzaam waren, voor een ander participatief onderzoek met sekswerkers (Sekswerk, Stigma & Geweld, Soa Aids Nederland/PROUD, 2018). Minke was de hoofdonderzoeker en ik één van de interviewers, een sekswerker die haar collega’s interviewde. In het begin leken alle deuren gesloten, maar als een sekswerker hoorde dat ik óók een sekswerker was, werd ik gastvrij en met open armen ontvangen. Het was bijzonder te ervaren hoe open en oprecht deze sekswerkers hun verhalen met mij deelden.

Ook heb ik de samenwerking met Minke als bijzonder ervaren. Zij heeft mij van het begin af aan behandeld als een gelijkwaardige. Na afloop van de interviews vond ik het interessant om samen met de onderzoekers mee te denken over oorzaken en verbanden, we onderhielden een intensieve mailwisseling en het was leuk om te lezen dat ze enkele van mijn theorieën ook in het rapport gebruikt hadden.

Nadat dit onderzoek verschenen was, hoorden we dat het enige emotie teweeg had gebracht. Veel sekswerkers ondervinden diverse vormen van geweld, vaak gerelateerd aan stigma. Er zijn goede rapporten geschreven maar deze bleven een op een plank  liggen. Beleidsmakers wilden hier iets mee doen, maar wisten niet zo goed hoe ze deze bevindingen om konden zetten in acties. Minke wilde heel graag nog een vervolg, een participatief onderzoek dat echt tot een verandering zou leiden. Ze speurde het internet af en ze vond een opleiding die hier perfect op aansluit, de 7Senses Action Research Academy in Utrecht.

Het was enige tijd geleden dat ik in de schoolbanken had gezeten en Minke moest echt haar best doen om mij over te halen. Ik ben zo dankbaar dat ik mijn onzekerheden en angsten opzij heb weten te zetten en deze opleiding tot actieonderzoeker ben gaan doen. Het doel van ieder actieonderzoek; gezamenlijk op zoek te gaan naar creatieve oplossingen voor bestaande problemen, om met de community een positieve verandering teweeg te brengen, ik ben een optimistisch ingesteld mens, dit sluit volledig aan bij mijn levensinstelling. Sekswerk is iets wat ik mijn hele leven gedaan heb, bij deze community voel ik mij thuis, voel ik mij vrij, hier ligt mijn hart, en nu blijkt actieonderzoek en sekswerkactvisme de perfecte combinatie! Ik weet nu wat ik de rest van mijn leven wil doen (het is waar wat ze zeggen, het leven begint na je 40e). En Madelon van de 7Senses Academie is de leukste lerares die ik ooit gehad heb!

En ook Minke en ik zijn een fantastische combinatie. Zij is de theoretische van ons, zij heeft de focus op de inhoud, de data. Ik ben de praktische van ons twee, ik richt mij op de uitvoering van deze data. We zijn een gouden team! Het is sowieso fijn om een maatje te hebben tijdens dit intensieve traject met wie ik kan sparren, al pratend en schrijvend nadenken en tot inzichten en verdiepingen komen.

Onze krachten zijn tegelijk onze zwakheden en hier konden we open en eerlijk over elkaar praten. Voor mij is dit mijn leven, en ligt het onderwerp nauw aan mijn hart. Ik wil soms te veel en vooral ook te snel. Minke kan weer beter afstand nemen en zet af en toe de rem erop. Zij begrijpt als we te snel gaan, dat dit weerstand kan opleveren bij mensen. Het kost tijd om stigma te veranderen, stap voor stapje, we gaan door en geven niet op, al is de weg lang en donker en zijn er ook nog wat hobbels te nemen, beetje bij beetje komen we dichter bij elkaar

Naar aanleiding van het onderzoek uit 2018 naar stigma en geweld jegens sekswerkers heb ik voor Aidsfonds een paar vlogs gemaakt over mijn ervaringen met peer2peer onderzoek en hierin vertel ik ook over actieonderzoek. Deze filmpjes heb ik gemaakt in de huiskamer van de tippelbaan in Utrecht en op de Wallen in Amsterdam. Met dank aan Belle Utrecht en My Red Light Amsterdam voor de medewerking! Ze zijn vertoond op het (dit jaar virtuele) HIV2020 congres tijdens de presentatie Not Just Subjects of Research!  van Aidsfonds en Mainline

 

 

 

 

PLEIDOOI

Een zomerse zaterdagavond dacht ik bij een klant aan te bellen toen er ineens er nog 4 potige kerels achter een deur vandaan sprongen. Ik schrok me het leplazerus maar het bleken agenten te zijn van het Prostitutie Controle Team. Ik moest onmiddellijk mijn advertentie van Kinky.nl halen en met mijn werk als zelfstandige en belastingbetalende escort stoppen

Het huidig beleid is gericht op handhaving en controle. De gevolgen hiervan zijn voor mij en mijn collega’s verstrekkend. We hebben voor het onderzoek naar stigma en geweld jegens sekswerkers, (uitgevoerd door Soa Aids Nederland in samenwerking met Proud in opdracht van ministerie van Veiligheid en Justitie) met een team van 9 sekswerkers en ex-sekswerkers 300 collega’s op verschillende werkplekken geïnterviewd. Over dit onderzoek straks meer en op het einde ook iets over het Colloborative Governance. Ofwel samenwerkend beleid en waarom het zo belangrijk is om sekswerkers bij het beleid te betrekken. Maar eerst, omdat niet iedereen evenveel praktijkervaring heeft met sekswerk, leg ik uit wat de verschillen zijn tussen de diverse werkvormen en die verschillen zijn best groot

CLUB
Er staat een bar, soms een paal om aan te dansen, mannen moeten champagne voor je betalen om met je te mogen práten. Klanten komen vaak in groepen:  zakenmannen, voetballers, acteurs, penoze

Voor een uurtje betaalt een klant rond de 180 euro of meer. Meeste clubs hanteren 50/50 basis en na aftrek belastingen hou je 49 of 65 euro over. Ligt eraan of dit je hoofdinkomen is of niet,  in welk belastingtarief je zit. Een piccolootje kost rond de 15 euro maar er zijn ook clubs die alleen flessen verkopen. Kan variëren van 90 euro voor de goedkoopste tot een paar  honderd of meer, voor de duurste.
Je kan aan drinken ooit meer verdienen dan aan seks. Het mooiste is natuurlijk op de kamer drinken, dan verdien je dubbel. Nog beter, stiekem leeggieten in het bubbelbad en dan: ‘Aah schatje, toe nog een flesje, deze is al leeg, hoe kan dat nu zo snel?’

Ik vond het vroeger leuk werken:  ik hou van dansen, van champagne, van het nachtleven maar iedere dag dronken zijn ging mij op den duur tóch een tikje tegenstaan

« Au Salon de la rue des Moulins » (1894) Toulouse-Lautrec

PRIVEHUIS
Ik heb goeie herinneringen aan t eerste privéhuisje waar ik gewerkt heb, Het Knuffeltje. Dit bestaat niet meer. Dit was in een rijtjeshuis. In de woonkamer wachtten we op klanten, we keken Oprah Winfrey of een film. Als er een klant aanbelt, dan wordt deze in een separé gezet en dan stellen we ons één voor  één voor,  de klant maakt zijn keuze en gaat gelijk naar boven.  Anders dan in een club willen klanten elkaar absoluut niet zien. Hier komen de stiekeme huisvaders even binnenwippen als ze de hond uit gaan laten

De prijzen zijn vanaf een half uur, sommige huizen bieden ook vluggertjes aan van vijftien minuten. In een gemiddeld privéhuis betaalt een klant 80 euro voor een half uur,  de helft is voor de exploitant en na aftrek belastingen krijg je 22 of 29 euro

Nu blijkt uit het onderzoek dat er vrij veel aan onveilige seks wordt gedaan, zoals pijpen zonder condoom. Dat vind ik niet gek. In veel privéhuizen staat Frans-Zonder op de menulijst. De sekswerker kan hier 25 euro voor vragen waar ze niks van af hoeft te staan aan exploitant of belastingdienst. Met Frans-Zonder kan ze haar loon verdubbelen, daarom is onveilige seks heel gebruikelijk in vergunde, legale privéhuizen

MASSAGESALON
Uit het onderzoek naar stigma en geweld is gebleken dat dit een werkplek is waar sekswerkers meer geweld meemaken. Ik denk zelf dat dit te maken heeft dat de grenzen niet duidelijk zijn. Sommigen verlenen alleen een handmatig happy end maar anderen doen ook meer. Klanten blijven aandringen

SM-HUIS
Ik ben ook in een SM-huis geweest om te interviewen. Ik had zelf de indruk, omdat er niet veel gespecialiseerde SM-huizen zijn en de aanschaf van spullen nogal prijzig is, de exploitant van dit specifieke huis een neiging heeft zijn machtspositie te misbruiken en onredelijke eisen stelt aan de sekswerkers, bijvoorbeeld over werktijden. Over een ander SM-huis in het Oosten van het land heb ik weer hele goede verhalen gehoord van een collega die daar werkt

De verdiensten variëren, een vrij groot deel gaat naar het huis vanwege het gebruik van speciaal ingerichte thema-kamers maar sessies kunnen wel langer duren

Foto: Labhandair

ESCORTBUREAU
Als een sekswerker voor een escortbureau werkt dan zit deze meestal thuis te wachten tot het bureau belt voor een klant. Een chauffeur komt je dan ophalen. Prijs gaat door drieën: bureau, chauffeur en sekswerker,  en je zit ook nog met de reistijd

Mensen denken dat dit heel onveilig is maar dit is juist een veilige manier van werken. De klant is niet anoniem, je hebt immers zijn adres en andere gegevens. Bovendien doen klanten al paniekerig over het geluid van tikkende hakken in hun straat dus kijk hoe ze reageren op schreeuwende chauffeurs voor hun deur!

RAAMWERK
De prijzen lijken laag maar dat is alleen binnenkomen. Wil de klant tieten zien, standjes, overal moet hij voor bijbetalen. Wil hij alleen maar basis (standje missionaris) dan wordt hij vaak zo snel mogelijk afgewerkt. Over het algemeen kan je heel goed verdienen achter het raam, maar niet iedereen wil zo zichtbaar zijn

TIPPELBAAN
De baan in Nijmegen is een doodlopende straat langs een fietspad met een loods waar je kan rijden, zes  parkeerplekken naast elkaar , gescheiden door schotten. Er is bewaking aanwezig en naast de parkeerplaats is een huiskamer.  In de huiskamer kunnen sekswerkers een tosti eten, condooms kopen, spuiten omruilen (al wordt heroïne tegenwoordig nog maar weinig gebruikt) of een soa-test laten doen. Behalve verpleegkundig personeel is er ook iedere dag maatschappelijk werk aanwezig

Een hardnekkig misverstand is dat er alleen verslaafde vrouwen op een tippelzone werken.  Dit beeld klopt niet. Er werken bijvoorbeeld ook  transpersonen,  migranten  of huisvrouwen die even snel een klantje pakken voor wat extra boodschappengeld

Ik heb op tippelbanen gewerkt nog vóór het vergunningsysteem. Nu heeft iedere sekswerker op een tippelbaan een werkvergunning nodig en heerst er op de meeste tippelzones een uitsterfbeleid, dat wil zeggen dat er geen nieuwe werkvergunningen meer worden uitgegeven

ILLEGALE PROSTITUTIE

Dit is wat ik momenteel doe. Ik ben een illegale prostituee. Hallo 🙋🏻‍♀️Ik sta bij de Kamer van Koophandel ingeschreven als zzp-er en ik betaal belasting net als iedere andere brave burger. Maar tóch ben ik zo’n illegale prostituee

Ik stoor mij  aan de term “illegale prostitutie”.  Prostitutie was al legaal in Nederland in 1811. Tijdens de Franse bezetting heeft Napoleon bordelen gelegaliseerd omdat zijn leger nogal te lijden had onder syfilis en zo konden er medische controles uitgevoerd worden. Dat veranderde een eeuw later in 1911 met de invoering van het bordeelverbod.  Vanaf 1911 dus waren prostituees legaal maar de bordelen illegaal. Sinds de opheffing van het bordeelverbod in 2000 is het precies andersom:  nu zijn de bordelen legaal en álle prostituees die niet in bordelen werken, zijn illegaal. Ikzelf noem het liever onvergund omdat veel mensen bij  illegale prostitutie een negatief beeld hebben, terwijl het feitelijk alleen iets administratiefs is, namelijk: het niet in bezit hebben van een speciale werkvergunning voor sekswerkers

Sekswerkers ontvangen thuis of in een hotel of gaan zelf naar klanten toe.  Zij adverteren op Kinky of Sexjobs en doen hun eigen boekhouding. Ik kies hiervoor want ik wil graag mijn eigen  werktijden,  prijzen  en klanten bepalen.  Ik mis wel de gezelligheid met collega’s

Veel gemeenten en bij mijn weten àlle woningcorporaties verbieden prostitutie vanuit een woonhuis, ook als je escort doet en je enkel  thuis de telefoon opneemt. Je mag aan huis: een kapsalon beginnen, een pedicure, een tandarts- huisarts- of psychologiepraktijk, een advocatenbureau en zelfs een massagesalon, behalve als je ook het wormvormigaanhangsel masseert, dan mag het weer niet

Een nieuwe opkomende werkvorm die snel aan het groeien is, zijn de minder formele manieren van sekswerk. De contacten worden vaak gelegd via datingsites en -apps. Veel mannen die betaalde sekscontacten zoeken met mannen maken hier gebruik van. Vrouwenprostitutie heeft een lange traditie met ‘hoerhuizen’ en ‘badstoven’ maar mannenprostitutie is net als homoseksualiteit tot voor kort verboden geweest en heeft zich altijd meer in het verborgene afgespeeld.  Ook vrouwen zoeken wel eens klanten op datingsites. Soms om politiecontroles te mijden, soms zoeken ze een sugar daddy en zien zij zichzelf niet als sekswerker. Het contact is informeler en de grenzen zijn niet altijd helder, waardoor het risico op onveilige seks en geweld groter is

Buiten dit valt nog veel meer onder sekswerk, zoals  porno,  webcammen, en paaldansen. Wij hebben ons in dit onderzoek alleen gericht op sekswerk met lijfelijk contact

In het begin werd er door sekswerkers wantrouwend gereageerd maar als zij hoorden dat ik een collega ben, gingen bijna alle deuren open en werd ik gastvrij ontvangen. Ik heb hele mooie gesprekken gehad en het was bijzonder dat zij mij dit vertouwen schonken

Behalve dat we bij werkplekken langs zijn gegaan, hebben wij ook een aantal GGD’s benaderd. De verpleegkundigen hebben voor ons actief geworven. Sekswerkers hebben een groot vertrouwen in de GGD (blijkt ook uit het onderzoek) en zo hebben we toch veel sekswerkers kunnen interviewen die vanuit huis werken, doorgaans een doelgroep die moeilijk te bereiken is.  Wij zijn de verpleegkundigen hiervoor dankbaar!

EEN AANTAL VRAGEN UIT HET ONDERZOEK
Wat is de reden dat je met sekswerk ben begonnen?
Ik heb veel verschillende redenen gehoord om te starten met sekswerk:
-een psychologie-studente vertelde dat als mannen naakt, ontdaan van alle statussymbolen als dure auto’s, pakken en horloges , op hun kwetsbaarst zijn, en nádat ze zijn klaargekomen, dat ze dan hun meest intieme verhalen vertellen
-iemand die in de zorg werkte, zag dat hier behoefte aan was bij haar cliënten
-veel sekswerkers zeiden dol op seks te zijn
-wat ik ook meermaals gehoord heb, mensen die zijn afgekeurd en niet afhankelijk willen zijn van een uitkering

Financiële onafhankelijkheid is, net als in de meeste andere beroepen, het meest genoemd als reden om te starten met sekswerk.
13% werkt om een drugsverslaving te bekostigen
8% vertelde dat iemand hun dwong om te starten met sekswerk

Hoe tevreden ben je met je werk?
De meesten bleken zeer content:
-het werken met mensen is afwisselend en divers
– heerlijk om geen loonslaaf te zijn, maar veel vrijheid hebben
-en natuurlijk die financiële onafhankelijkheid
De onderzoekers hebben dit vergeleken met mensen uit andere beroepsgroepen en dit blijkt ongeveer gelijk te liggen

Wie weet ervan?
Bijna niemand: de buren weten het niet, vrienden niet, familie niet en soms zelfs niet eens de eigen partner. Vanwege het groot sociaal stigma kiezen veel sekswerkers  ervoor om hun werk geheim te houden. Dit kan eenzaam maken. Maar een keuze voor isolement is ook een keuze voor veiligheid

De andere kant van de medaille is de saamhorigheid die onder sekswerkers heerst. Wij delen samen een geheim, wij delen lief en leed. Het is niet zoals op kantoor dat je na een jáár eens een keertje wordt uitgenodigd voor een kopje koffie bij iemand thuis.
Een collega als interviewer schept een band en bouwt vertrouwen. We zitten in hetzelfde bootje. Daarom werkt het zo goed om sekswerkers en ex-sekswerkers in te zetten voor het interviewen van collega’s

ER WAREN OOK VRAGEN OVER GEWELD
Mensen denken bij geweld meestal aan fysiek geweld. Dit komt voor maar emotioneel geweld maken sekswerkers het meeste mee. Sekswerkers worden bijvoorbeeld onbeschoft behandeld door medewerkers van het UWV of belastingdienst

Of agenten die vragen stellen als: ‘Hoeveel klanten heb je?‘ en: ‘Vind je het lekker?’ Of dat ze transvrouwen nadrukkelijk aanspreken met ‘hij’  en ‘meneer’

Wat ook onder emotioneel geweld valt en regelmatig voorkomt zijn verliefde klanten en afgewezen klanten. Die worden lastig. Willen alles weten of volgen sekswerkers naar huis

Het ongewenst ge-out worden door haatdragende ex-vriendjes gebeurt helaas ook regelmatig

Wat bleek uit dit onderzoek is dat 79% van de sekswerkers het afgelopen jaar geen aangifte van geweld heeft gedaan! Uit angst voor: discriminatie, privacyschending, juridische consequenties en woninguitzettingen. De pakkans na het overvallen of mishandelen van een sekswerker is laag en criminelen weten dit maar al te goed!

Ik heb verschillende verhalen gehoord van sekswerkers die beroofd zijn. Een vrouw die ik interviewde is het ook overkomen. Ze dacht open te doen voor een klant maar toen zij nietsvermoedend de deur achter hem dicht wilde doen, wurmde zich nog iemand naar binnen, met een mes in zijn hand. ‘Waar is je geld!’  riepen ze. ‘Je staat al de hele dag online!’  Zij heeft hier geen aangifte van gedaan, bang dat de politie dit door zou geven  aan de woningstichting en zij dakloos zou raken. Nu wacht zij de klanten buiten op, zodat ze die altijd ziet aankomen. Als ze er geen prettig gevoel bij heeft, loopt zij onopvallend door

Een andere sekswerker vertelde over een klant die voor 2 uur betaald had en, nadat hij de volle 2 uur benut had, eiste hij zijn geld terug. Zo niet, dan zou hij de politie bellen, want wat zij deed was illegaal. Laat het even tot u doordringen! Het is zover gekomen dat kwaadwillende klanten,sekswerkers bedreigen met het bellen van de politie!

Een vrouw achter het raam in Eindhoven had ruzie met een boze klant, en toen de politie arriveerde  moest zij het geld teruggeven. Mijn collega-interviewers hoorden soortgelijk verhalen op de Wallen in Amsterdam.  Als op de noodknop wordt gedrukt komen als eerste de beheerders en exploitanten aanhollen maar er gaat eveneens een belletje af bij de politie dus die komen ook altijd. De politie wil dat het probleem wordt opgelost en dat gaat kennelijk het makkelijkst als de sekswerker het geld teruggeeft aan de klant. De vrouw waarmee ik sprak, was in Afrika geboren met veel ontzag voor politie: ‘Als politie iets zegt, dan moet je dat doen…’  Maar ze vond het niet leuk, die klant had al gebruik gemaakt van haar lichaam, zo zei zij dat

Ik heb ook heftige verhalen gehoord van de straatwerkers zonder tippelvergunning. Sekswerkers zonder tippelvergunning mogen geen klanten afwerken op de beveiligde zone  Maar buiten deze straat  mogen zij ook niet werken, dan krijgen zij een serieus hoge boete. Zij moeten dan  onvergund  gaan tippelen om de boetes te betalen die zij kregen voor onvergund tippelen!? Het gevolg is dat zij met hun klanten naar het bos gaan, de haven, leegstaande panden, ver weg uit het zicht de politie. Ik heb hartverscheurende verhalen gehoord.
Een straatwerker  was verkracht en liep met het sperma langs haar benen naar het politiebureau.  Er is geen DNA opgenomen want ze was vrijwillig met die klant meegegaan, daarom is het geen verkrachting, aldus de politie-agent. Als ze de tippelbaan op rijden, wéten klanten dat er beveiliging zit en dat ze zulke dingen niet ongestraft kunnen doen!

Speciale zorgen maak ik mij over transgender-sekswerkers,  migranten-sekswerkers  en sekswerkers met een verslaving . Zij hebben een dubbel stigma én lopen een verhoogd risico op geweld blijkt uit ons onderzoek, en een exploitant neemt ze vaak niet aan. Omdat er overal in heel Nederland ramen door gemeenten worden opgekocht, en op de laatste overgebleven tippelzones nieuwe tippelpasjes niet verstrekt worden werken deze minst populaire sekswerkers vaak noodgedwongen en ongezien in de onvergunde prostitutie thuis of onvergund op straat buiten de beveiligde tippelbaan

Vorig jaar is een transvrouw in Arnhem vermoord tijdens haar werk toen zij klanten ontving in een woonhuis. Haar naam is Bianca

Ook vorig jaar heeft een hele lieve vriendin van mij uit Eindhoven, Jessica, ook een transvrouw, ook tijdens haar werk, afschuwelijk veel geweld meegemaakt.  Wonderwel heeft zij het overleefd en heeft ze er geen lichámelijke klachten aan overgehouden…

Ik ben bang. Er ligt een wetsvoorstel om een landelijke vergunningsplicht in te voeren voor sekswerkers. Alle
sekswerkers zonder vergunning worden illegaal en riskeren een boete van, jawel, 20.000 euro

Er kunnen verschillende redenen spelen om geen vergunning aan te willen of kúnnen vragen zoals:
-niet geregistreerd willen staan vanwege het stigma,
-angst voor privacy schendingen,
-het risico op datalekken
-of niet uit een EU-land afkomstig zijn

Sekswerkers bedienen heeeel veel mannen, en de meeste klanten zijn leuke en aardige kerels, maar áf en toe
dan kan er wel eens een rotzak tussen zitten. Rotzakken zullen speciaal op zoek gaan naar sekswerkers die illegaal werken. Geef die rotzak niet die kans! Mijn vrees dat méér sekswerkers méér geweld gaan meemaken als dit wetsvoorstel erdoorheen komt
Wij, iedereen die hier en op dit symposium aanwezig is, wij allemaal, wij willen een sector waar geweld door niemand meer geduld wordt waar álle sekswerkers, met, of zonder vergunning ongeacht gender, seksuele oriëntatie, verblijfsstatus, leeftijd, levensstijl of werkvorm veilig zijn. Waar wij bondgenoten kunnen zijn

Ik heb wel een idee hoe wij dit kunnen doen! Ik ben een paar keer bij de klankbordgroep voor sekswerkers in Amsterdam geweest bij P&G292. Dit is een samenwerking met verschillende partijen zoals de gemeente, GGD en HVO-Querido, een zorgorganisatie.
Ik vind deze klankbordgroep bijzonder inspirerend. Deze wordt goed bezocht en er wordt echt naar sekswerkers geluisterd. Bijvoorbeeld dat na overleg , de ramen niet om 2 uur ’s nachts dicht zijn gegaan zoals eerst het plan was, maar om 6 uur ’s ochtends, omdat de sekswerkers dit een veiliger tijdstip vinden om naar huis te gaan. Sekswerkers oefenen daadwerkelijk invloed uit op het gemeentelijk beleid! Ik denk dat het belangrijk is om iedereen bij het sekswerkbeleid te betrekken: de sekswerkers, de GGD,
hulpverlening, gemeente, politie, maar ook bijvoorbeeld klanten, exploitanten en woningstichtingen!

Dit is het samenwerkend beleid! Luister naar ons! Wij zijn de eersten die belang hebben bij een sector zonder dwang en uitbuiting. We hebben in meer gemeentes klankbord- en participatiegroepen nodig

Dank u voor uw aandacht

HOE HET VERDER GING -toevoeging najaar 2019
In 2019 heb ik met Minke een opleiding gevolgd tot Participatief Actie Onderzoeker. Het doel van een participatief actie onderzoek is om  samen, met álle betrokkenen creatieve oplossingen te vinden om samen actief tot een positieve verandering te komen. Het was voor mij een hele stap om weer naar school te gaan maar ik ben blij dat Minke mij overgehaald heeft en nu is Madelon van de 7Senses Academie toevallig de leukste en meest inspirerende lerares die ik ooit gehad heb!

We hadden de theorie inmiddels al afgerond en we wilden gaan starten met onze stage, tevens ons 1e actieonderzoek, maar gek genoeg was lang niet iedereen enthousiast… Lokale organisaties bleken geen medewerking te willen verlenen uit angst voor woedende ambtenaren en het risico gemeentelijke subsidies mis te lopen?

We hadden dus nog géén idee in welke gemeente… toen we een kort praatje op het sekswerk-congres van het CCV mochten houden over ons actie-onderzoek. In de pauze kwam Hadeline van de gemeente Tilburg ons aflopen. Hoe bijzonder dat is, dat iemand van de gemeente zélf aan sekswerkers vraagt of zij mee willen denken aan het nieuw te vormen sekswerk-beleid. Hartverwarmend! Dank je wel Hadeline

Dít is een samenwerkend beleid!